कविता : मैले बुझ्न नसकेको मान्छे

झट्ट हेर्दा मैले पत्याइन हुन त उ उही थियो सायाको माहोलमा उ स्वयम् कसैको छाया बोकेको साया जस्तो देखियोफेसबुकका पानाहरुमा उसलाई ओल्टाइ पल्टाइ हेरें अँह चित्त बुझेन नीलो सागरको पानी जस्तो सेतो हिउँ जस्तो प्रायः कालो रात जस्तो खै कस्तो न कस्तो उसको पूर्ण प्रतिविम्व बनाउन सकिनमेरा सोचका पहाडहरुले हेरेर मान्छेको मन भित्रको मनोभाव सर्लक्क उतार्न सक्ने मेरा आँखा पराजित भए बाहिर र भित्रको तालमेल नमिले जस्तो उ र उसका तुफानी शब

from रातोपाटी https://ift.tt/ZU0KHnu